Muhteşemsin Judas Priest!

Bu sene en çok beklediğim, en bilendiğim ama şov sonrası en çok üzüleceğim konserdi Judas Priest konseri. Sabah uyandığımdan beri içimde bir heyecan vardı. Ne zaman ki Whitesnake bitti, Epitaph perdesi kaldırıldı işte o an yerimde duramayacak haldeydim. Judas Priest’ten önce resmen odun gibi konser izledim. En sevmediğim konser tiplemesine dönmek zorunda kalmıştım, çünkü enerjiyi saklamak lazımdı. 2008 yılındaki konserde olduğu gibi British Steel tam vaktinde çıktı. Rapid Fire ile harika bir giriş yaptılar. Daha güneş batmaması biraz ortama alışmamızı etkilese de Rob Halford muhteşem performansı ile duranı bile uçururdu. Sanırsam 4. veya 5. şarkıda sesim kısılmaya başladı, boğazım kurudu ama iki saniye sahneden kafamı çevirmek istemediğim için konser sonuna kadar susuz idare ettim. Değdi mi? Çok fazlasıyla değdi. Hatta bir heavy metal konserinde gözleri dolan nadir kişilerdendim. Çünkü bundan sonra bu efsaneyi izleyemeyecektik. Turnenin de son konserini düşünmek dahi istemiyorum.

Painkiller’dan önce şunu düşündüm: Bu adamlar oturup “hadi hayvani bir şarkı yapalım” mı demişler de Painkiller çıkmış ortaya? Bateri, gitar, vokal her şey azsın, kudursun ve Heavy Metal tarihinin en hayvan şarkılarından birini üretelim. Hele ki böyle son turne diye inanılmaz motive olan bir Rob Halford ile de ekstra gaza geliniyor. Bunun dışında Breaking The Law’ın başında cidden dumur oldu seyirci ama yani konsere gelmeden önce biraz araştırsalarmış şarkının tamamını seyirciye söylettiklerini bilirlerdi. Rob’un basamaklara oturup söz sizde deyişini bile geç anladılar ama neyse ki çabuk toparladık da hemen şova bizde katıldık. Sesimin zor çıktığı anlardı ama her bir kısılan volume için bile fazlasıyla değdi. Başlarda seyirciyi eleştirmiştim ama gene de fena değildi. Şaşırdığım şey ise Blood Red Skies’da kimsenin eşlik etmemesi idi. Cidden baya az insan biliyormuş şarkıyı. Son iki haftadır sapık gibi takıldığım şarkı bu kadar mı güzel söylenir, çalınır.

Bu arada setlist:

Rapid Fire
Metal Gods
Heading Out to the Highway
Judas Rising
Starbreaker
Victim of Changes
Never Satisfied
Diamonds & Rust (Joan Baez cover)
Dawn of Creation
Prophecy
Night Crawler
Turbo Lover
Beyond the Realms of Death
The Sentinel
Blood Red Skies
The Green Manalishi (With the Two-Pronged Crown) (Fleetwood Mac cover)
Breaking the Law
Painkiller
The Hellion
Electric Eye
Hell Bent for Leather
You’ve Got Another Thing Comin’
Living After Midnight

Tabi insan son bir kez canlı olarak Angel ve Touch of Evil’ı dinlemek isterdi ama Angel of Retribution’dan Angel yerine bu sefer  Judas Rising’i söylediler ve bir kez daha Touch of Evil’ı atladılar. Ben kesin koyarlar setliste, son turne dediydim ama hayaller suya düştü ki buna rağmen kaç defa yazdım bilmiyorum ama cidden muhteşemdiler. Yılın en iyi performansıydı benim için. Keşke sahne önü alsaydık diye baya hayıflandım. İşte ay sonunda satışa başlarlarsa olacağı bu olur ama. Neyse ki yerimiz de güzeldi de çılgın bir pişmanlık olmadı. Keşke turnenin son konserini de İngiltere’de filan veriyor olsalardı da gitme ihtimalimiz olsaydı. Amerika ne ya? Siz İngilizsiniz…

Böyle daha çok şey yazmak istiyorum ama kelimeler çıkmıyor. Hala gecenin heyecanını yaşıyorum. Gerçekten inanılmazdı…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s